بعد از اون تصادف وحشتناک برای پدر شروین دخت روحیه شروین به هم خورد که البته حال پدرش بعد از

مدتی خوب شد و این روحیه از دست رفته بازم برگشت

و من تمام تلاش خودم رو کردم تا باز هم هدف اول شروین رو رویه درس خوندمون و مهمتر از همه

کنکوری که چند ماه بیشتر بهش نمونده بودیم جم کنم و از هر راهی برای این کار کمک می گرفتم

تا بالاخره تونستم این کار رو برای شروین انجام بدم

شروین دوباره مثل قبل شده بود همونجور پر تلاش و پر تحرک من خیلی از این کار خودم احساس

رضایت می کردم تغریبا اواخر اردیبهش ماه بود و امتحانای خرداد ماه که سراسری هم بود شروع می شد

روزی ۱۰ساعت درس می خوندیم و چندتا امتحان اول رو هم به خوبی پشت سر گذاشتیم

یکی از امتحانات خیلی سخت که هردویه ما یه کم تو اون مشکل داشتیم چند روز دیگه بود و ما باید

برای اون امتحان خیلی خیلی سعی می کردیم

تو اون چند وقت ما شاید تو طول شبانه روز ۵ ساعت می خوابیدیم تا بتونیم با نمره خوب از اون درس

قبول بشیم خوشبختانه از اونی که فکر می کردیم راحت تر بود و اون روز منو شروین قرار بود همدیگرو

ببینیم و قرار گذاشتیم اگه خراب کردیم یه راست بریم خونه ولی اگه خوب شد به کافی شاپ بریم

نزدیکای مدرسه شروین بودم از دور دیدمش خیلی خوشحال بود و با دوستاش صحبت می کرد

خودم رو زدم به ناراحتی و آروم راه می رفتم رسیدم به نزدیکش شروین منو دید از دوستاش خداحافظی

کرد و اومد سمت من گفت چیکار کردی ؟ آروم گفتم افتضاح شد

بهم گفت چی میگی بابا خیلی راحت بود با حالت ناراحت گفتم نمی دونم چی شد همه از یادم رفتن

من که داشتم از خنده میمردم و به زور خودمو ناراحت نشون می دادم دیدم که شروین داره گریه میکنه

سرم رو بلند کردم گفتم چیه بابا گفتم خوب تو خراب کردی و شروع کرد دلداری کردنم

نزدیک یه کافی شاپ شدیم گفتم ناراحتی دیگه بسه منم امتحانم رو خوب کردم عالی

سرشو بلند کرد گفت جدی؟

گفت پس چی انتظار داشتی من با این درسم همچین امتحان راحتی رو خراب کنم و بهش گفتم تو

واقعا بخاطر من گریه کردی ؟ گفت آره

آروم بهش گفتم i love you

بعد رفتیم تو کافی شاپ و اون روز رو هم به خوبی پشت سر گذاشتیم

(ادامه داستان برای مطلب بعد)

چندتا عکس برای دوستان

 

نوشته شده در جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 18:11 توسط روز سیاه| |