تقریبا دو هفته ای می شد که مدرسه ها بازم باز شده بودن وما می رفتیم مدرسه

تابستونی که گذشت واقعا یکی از به یاد ماندنی ترین تابستونای عمرم بود

یه روز بعدازظهر پاییز شرویندخت رو دیدم که شاسنامش تو دستش بود داشت میرفت که ازش

یه کپی بگیره رفتم کنارشو سلام کردم و سریع شناسنامش رو از دستش گرفتم

به شوخی گفتم می خوای بری محضر به اخم نگام کرد و گفتم ببخشید بابا

بعد صفحه اول شناسنامه رو دیدم  توجهم به تاریخ تولدش جلب شد

2 روز دیگه بود ولی اصلا شروین به من نگفته بود منم به رویه خودم نیاوردم عادی رفتار کردم

شب همش فکر کردم چی میتونم براش بخرم که لایقش باشه

اوندر فکر کردم که دیگه داشت مغزم دود می کشید

یهم افتادم به فکر اون خرسی که چند وقت پیش جلوی مغازه اسباب بازی فرشی

 نشونم داد افتادم یه خرس سفید پشمالو گنده واقعا زیبا بود

فرداش ساعت آخر از مدرسه اجازه گرفتم و رفتم اونو خریدم اوردم خونه با یه کادو مربع شکل

که تغریبا اندازه یه آدم می شد

و همش منتظر روز بعد بودم که کی میرسه می دونستم حتما وشحال میشه

از خونه در اومدم یهو جلوم سبز شد گفت فردا تولدمه گفتم جدی چرا زود تر نگفتی آخه من من

هیچی نگرفتم یه لبخند زد گفت تو خودت کادوی عزیزم

گفتم راست میگی گفت آره 

فردا بعد از ظهر جشن تولد بود من دیرتر از همه رفتم کادومو گذاشتم پشت در

خودم رفتم داخل همه تعجب کردن من دست خالی اومده بودم

نگاهی به بقیه کرد بیشتر دوستای صمیمیش و چندتا از دخترای فامیل بودن

به شروین نگاه کردم و سلام کردم گفتم خودت گفتی کادو نمی خوای

هیچی نگفت احساس شرمندگی می کرد ولی من خوشحال بود

بعد از خوردن کیک همه کادو هارو دادن و فقط من مونده بودم

پاشدم گفتم حالا نوبت کادویه ما شده از خونه دراومدم همه تعجب کردن

هردو لنگه درو باز کردم و کادی بزرگ صورتی به زور آوردم داخل

گفتم درسته تو گفتی نمی خوای  ولی مگه میشه من برای پرنسسم کادو نخرم

وقتی به چهره شرویندخت نگاه کردم خیلی خوشحال بود

یکی یکی همه مهمونا رفتن و فقط من وندم با شروین و مامانش

به شوخی گفتم چرا اینا رفتن مگه شام مهمون نیستیم مامان شروین سرخ شد گفت چرا چرا

من خندیدم پاشدم گفتم کاری ندارید من باید برم خداحافظ و از خونه در اومدم

(بقیه داستان برای مطلب بعد)

چندتا عکس برای شما

نوشته شده در جمعه بیست و نهم آذر 1387ساعت 13:17 توسط روز سیاه| |